Giampiero Pardini, fondatore della Pardini Armi - Lido di Camaiore (Italia), 1976
Giampiero Pardini urodził się w 1941 roku w Camaiore, w prowincji Lukka. Jego ojciec, Settimo (siódmy z ośmiorga dzieci), był postacią wszechstronną. Uciekł z domu w wieku 14 lat, aby uniknąć przeznaczenia, które mu nie odpowiadało, po czym przeniósł się najpierw do Carrary, aby budować narzędzia do wydobycia marmuru, a następnie do Arsenale di La Spezia, gdzie pracował przy konstrukcji Torped Podwodnych Kierowanych (znanych jako Siluri a corsa lenta), które podczas II wojny światowej były groźnym narzędziem w rękach włoskiej Marynarki Wojennej.
Przeżył wojnę – podczas której służył zarówno w Afryce Wschodniej, jak i w Grecji – po czym aktywnie przyczynił się do odbudowy kraju, pracując przy przywracaniu linii kolejowych zbombardowanych w trakcie konfliktu. Jednocześnie wykorzystywał swoje zdolności wynalazcze, konstruując najróżniejsze rzeczy, w tym pierwszy drewniany rower i samochód na pedały dla swojego syna, dla którego był źródłem inspiracji.
Giampiero urodził się 500 metrów od miejsca, w którym dziś mieści się siedziba Pardini Armi. W małym, własnoręcznie zbudowanym warsztacie ojca, stawiał pierwsze kroki w dziedzinie mechaniki. Już w wieku piętnastu lat zbudował sprężarkę i pompę hydrauliczną, a także bawił się w modyfikowanie silników motocyklowych i tworzenie gokartów.
Po krótkiej nauce w Instytucie Technicznym w Lucce, w 1961 roku rozpoczął karierę zawodową jako blacharz samochodowy, zajmując się głównie luksusowymi samochodami i specjalizując się w obróbce aluminium. Równocześnie modyfikował karoserie i silniki dla samochodów używanych w wyścigach górskich. W tym okresie sam brał udział w rajdach i zawodach samochodowych.
Po uprawianiu wielu sportów, zawsze z interesującymi wynikami, w 1970 roku przypadkowo zetknął się ze strzelectwem sportowym, uzyskując natychmiast serię sukcesów, które doprowadziły go do reprezentacji Włoch już rok później.
W 1972 roku zaczął się wyróżniać kolejną umiejętnością: modyfikacją broni używanej w zawodach sportowych. Najpierw stworzył serię prototypów dla siebie, a następnie, dzięki sukcesom osiągniętym za pomocą tej broni, zaczęły pojawiać się pierwsze zamówienia od innych strzelców. W tamtych czasach Giampiero przeprowadzał swoje modyfikacje za pomocą tokarki na parterze swojego warsztatu, gdzie kontynuował pracę blacharza.
W 1976 roku zdecydował się dołączyć do swojej głównej działalności produkcję sprzętu sportowego i założył Pardini Armi, której pierwszym oryginalnym produktem był pistolet dowolny PGP75.
Jego podejście do produkcji jest całkowicie odmienne niż u innych producentów: swoje projekty zawsze rozpoczyna od szkiców i obliczeń, ale zanim ukończy rysunek, wykonuje prototyp ręcznie, na tokarce. Słucha także wszystkich strzelców, polegając na współpracy i konsultacjach z zawodnikami o międzynarodowej renomie. Tak było w przypadku karabinu GPR1, opracowanego we współpracy z Niccolò Camprianim, który zdobył z nim złoto olimpijskie w Rio w 2016 roku.
Dziś Giampiero Pardini zarządza firmą, która, pomimo niezliczonych innowacji i wielu sukcesów, wciąż zachowuje rodzinny charakter, zatrudniając dwudziestu pracowników, z których wszyscy dorastali w firmie.
